Wraz z powstaniem filozofii Platona, w której "stworzył" on jakoby świat idei, należało zastanowić się nad tym, czym owe idee są, jaka jest ich natura ? Nie mogą bowiem z założenia być czymś fizycznym. Bowiem jak wyglądać miałaby idea piękna, która jest wspólna dla wielu rzeczy ? Nie jest to możliwe przecież w bycie fizycznym. Nielogiczne byłoby również sądzić, że idee mają naturę psychiczną. Bowiem nie znajdują się w naszych myślach i duszach, a są ich przedmiotem. Zastanawiamy się tylko nad nimi w naszych umysłach, lecz nie istnieją w nich. W pojmowaniu idei jako coś fizycznego, bądź psychicznego natrafimy siłą rzeczy na całą masę absurdów, a więc można spokojnie zarzucić ten trop myślowy. Platon jednak nigdy nie dał jednoznacznej, oczywistej odpowiedzi na to, jaka jest natura idei. Był to przedmiot jego rozważań do końca jego dni, jednak nigdy nie stwierdził jednoznacznie jaka jest prawda. Nie kłopotał się jednak tym zbytnio, bowiem zdawał sobie sprawę, że skoro ledwo odkrył samo istnienie owego świata idei, to niemożliwym jest by od razu w pełni go pojąć, zrozumieć.